28 Şubat 2012

Sen, Uyma Onlara

  Gitmek, gelmekten beterdir bazen ya da gelmek, gitmekten. Hangisine gücün olduğuna bağlı. Vazgeçebileceksen hiç durma, git! Yeniden başlayacaksan, buna gücün varsa eğer korkma gelmekten.. Ama kalma arada. Gitmek ve gelmek arasındaki bazen o çok incelen çizginin üstünde yapışıp kalma. Ya geldiğin gibi git ya da gittiğin gibi gel..

Bazen gitmek; her şey gibidir. Tanıdığın, bildiğin ne varsa terk ederek yeni hayallerle yola çıkmak. Başka eller tutup başka kalpler sevmek. Başka masumiyetlere inanmak -ne kadar masumlarsa tabi- .
  Gelmek de büyük cesaret ister ama. Üstelik yeni yerler, yeni bedenler keşfetmek bazen hiç de güzel olmayabilir. Gereğinden fazla üzülebilirsin mesela ya da gittiğini unutamamış olabilirsin -her ne kadar sen fark etmesen de- . Çünkü bazen gittiğin sensindir. Ona o kadar çok emek verip her daim onun üstüne titremek onu senden bir parça yapar. Anlamazsın o anda olanı, biteni ama gittiğinde yarımsındır. Kaybettiğin küçücük bir parça bile olsa; yarım. Geri dönüp tamamlayamazsın da üstelik. Çünkü sen gittiğinde o'ndaki sen'den; başkaları gelir o'na. Başkalaştırır o'nu. Artık sen yoksundur o'nda. .

  Yani gitmek ve gelmek birbirine çok yakın iki dosttur aslında. İkisi de yeri geldiğinde yeteri kadar üzüp yeteri kadar sevindirebilir. İkisi de vazgeçmeyi gerektirir. Aynı şeylerden hoşlanırlar kısacası.
Ama sen.. Onlarla dost olma sakın! Kendinden eminsen gel ya da gerçekten gitmek istediğin için git.
  Kimse ya da hiçbir şey kimsenin hayatında kalıcı değildir. Elbet bir son vardır..
Ama sen.. Yine de kalıcı olmak ümidiyle gel, bittiğine inandığın için git...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder